Dzwonek u drzwi wejściowych

„Dzwonek u drzwi wejściowych zabrzmiał o zwykłej porze. Władek odruchowo wstał, aby otworzyć ojcu drzwi, po czym znieruchomiał w pół kroku..
— Władziu, otwórz...! — matka krzątała się jak zwykle w kuchni. — To przecież ojciec dzwoni...
Chłopiec stał bez ruchu i zastanawiał się nad czymś głęboko. Dopiero drugi dzwonek, a może nawet trzeci, wyrwał go z zamyślenia. Szybko podbiegł i otworzył drzwi.
— No, nareszcie... — rzekł ojciec wchodząc — myślałem już, że popsuł się dzwonek...
— Nie, tato, świetnie dzwoni... Właśnie dlatego zastanawiałem się przez chwilę, w jaki sposób elektryczność może dzwonić. No bo przecież dzwonek jest elektryczny, nieprawdaż...
Ojciec zdejmował właśnie palto. Spojrzał na chłopca z zainteresowaniem.
— A więc to dlatego trzymałeś mnie długo pod drzwiami, tak... Widzę, że muszę ci wyjaśnić, jak działu dwnnek elektryczny — dodał z uśmiechem — bo inue.ej IMII. pnwnle musiał częściej stać pod drzwiami, tak jak dzisiaj...
— Bardzo przepraszam, tato. — Włudek mini wyraźnie stropioną minę. — To już się więcej nie powtórzy... A kiedy opowiesz mi o dzwonku elektrycznym...
— Kiedy opowiem... Wiesz, Władku, chyba najlepiej będzie, jeśli samodzielnie zbudujesz elektromagnes. To prosie urządzenie jest główną częścią dzwonka elektrycznego, a ponadto ma wiele innych ciekawych zastosowań.“(3)