Jeśli jednak istnieje

„Jeśli jednak istnieje dysproporcja — nawet nieznaczna — pomiędzy męskimii żeńskimi narządami rozrodczymi powstająca z powodu względnie (lub absolutnie) małego członka, podniety powstające w normalnym położeniu najczęściej nie są wystarczające (możliwości zapłodnienia istnieją).
II. Ułożenie wyprostne. W powyżej opisanym przypadku pomocna może się okazać pewna zmiana położenia. Polega ona na wprowadzeniu członka do pochwy w sposób podany przy ułożeniu normalnym, kobieta wyprostowuje nogi i zwiera je tak, że uda kobiety znajdują się pomiędzy udami mężczyzny. Dla mężczyzny jest to korzystne z dwóch względów powoduje bowiem wzmocnienie bodźców (w sposób dość prymitywny, lecz jednak skuteczny) działających na trzon członka oraz stwarza pewność, że członek nie wysunie się z pochwy. Ułożenie to jest szczególnie korzystne wtedy, gdy rozmiar członka nie jest zbyt mały, lecz erekcja nie jest wystarczająca. Może to być zjawisko przewlekłe występujące lub sporadyczne, uwarunkowane np. zbyt szybko po sobie powtarzanymi aktami płciowymi. W ułożeniu tym dochodzi do tarcia nasady członka o spojenie tonowe silnie nachylonej miednicy, o ściśnięte wargi sromowe duże, a nawet o wewnętrzne strony zwartych ud kobiety. Oprócz tego korzystny wpływ wywiera również pewne zaleganie krwi w żyłach członka spowodowane przez ucisk tych narządów i powodujące wzmocnienie erekcji.“(1)